همسر شهید حسین عابدینی نقل می کند: وقتی برگشتیم، کاروان رفت و ما مانده بودیم تنها در کشور عراق. بی سر و صدا دست به سوی حجت خدا، امام زمان(ع) دراز کردم. لحظه ای بعد آرامش وجودم را پر کرد. فهمیدم که تحت حمایتیم. عراقی ها ما را همراه کاروانی دیگر فرستادند.